‘Hockey is mijn leven, het is alles voor me. Ritme, trainen, wedstrijden spelen, mijn (vrienden)team. Tot alles wegviel.’ In september 2023 raakt Julian Schram (24), aanvaller bij Heren 1 van MHC Bommelerwaard, geblesseerd. Wat begint als een sportblessure, raakt al snel meerdere facetten van zijn leven.
‘Tijdens een wedstrijd struikelde ik en viel met mijn volle gewicht op mijn linkerbeen. In het ziekenhuis volgt de diagnose: voorste kruisband volledig gescheurd en meniscus beschadigd. ‘Toen dacht ik wel: dit is serieus.’
Bekijk de video of lees verder onder de video.
Uitgeschreven tekst van video ‘De Comeback van Julian’
Spreker: Julian, verzekerde bij ONVZ
Publicatiedatum video: 18 december 2025
Ja, de eerste keer gebeurde hierzo en de andere keer... de tweede keer gebeurde daar.
[Tekst]: De Comeback van Julian
Het was een doorsnee zondagmiddag, ik denk de tweede thuiswedstrijd van het seizoen. Het was ook lekker weer. We speelden thuis tegen, uit mijn hoofd, Doorn. Ik sta in de aanval op het moment dat de verdediger met de bal voor mij langs wil kruisen en op het moment dat hij voor mij langs kruist, struikel ik en land ik met mijn volledige gewicht op mijn linkerbeen. En toen ging mijn knie heel hard van links naar rechts en dat deed nogal zeer. En toen, ja, heb ik mijn kruisband afgescheurd. Ja.
Ik hockey al sinds ik me kan herinneren, dus zes en een half, zeven jaar. Toen ik zo jong was, toen ben ik begonnen met hockey en ben ik opgegroeid met de hockeystick in mijn hand. Met alle teamgenoten heb ik sindsdien in een team gezeten. Ja, ik hou ervan om samen op het veld te staan, te trainen. Mensen noemen dat de broederschap die je met elkaar hebt. Dat trekt mij heel erg en dat vind ik het mooie aan het spelletje.
Ik ben natuurlijk verzekerd via mijn ouders bij ONVZ. bij ons is dat een beetje het motto van: ‘Het zekere voor het onzekere nemen’. Dus je kunt beter een uitgebreid pakket hebben zodat je de mogelijkheid hebt wanneer nodig. En normaliter ga je er vanuit dat je die verzekering niet echt nodig gaat hebben, maar in mijn situatie blijkt natuurlijk ook dat je van geluk mag spreken dat je die mogelijkheid hebt en zodoende goed geholpen kan worden.
ONVZ heeft ervoor kunnen zorgen dat ik snel geholpen kon worden. Allereerst begon ik bij het ziekenhuis voor een controle van mijn knie. We hebben een MRI laten maken bij een sportarts en toen ben ik terechtgekomen in het ziekenhuis. In het ziekenhuis kwam naar voren dat mijn knie er slecht aan toe was en het is vraag is of je überhaupt nog op het hockeyveld kunt staan in de toekomst. Of het nog verstandig is om contactsporten te gaan doen.
En er was een hele lange wachtlijst en toen kwam ONVZ in het plaatje kijken. Kon ik snel terecht bij Bergman Clinics in Arnhem, kwam ik binnen en was gelijk het idee van hoe kunnen we ervoor zorgen dat jij weer op het hockeyveld komt te staan. Dus op die manier ben ik heel erg goed geholpen door ONVZ.
De mensen die mij door het revalidatietraject hebben heen geholpen zijn mijn ouders, mijn broertje, mijn vriendin en mijn fysiotherapeut. Die hebben me vanaf het begin af aan gesteund, en ook herkend van waar heb je extra hulp nodig, waar kunnen we je ondersteunen en ja, stap voor stap hebben ze me er doorheen geloodst.
Nou ja, de drang om het veld op te komen heb ik natuurlijk wel gehad. De motivatie om zo snel mogelijk fit op het veld te komen ook. Alleen dat ging wel gepaard met voorzichtigheid. Dus liever er net wat langer over doen zodat je zeker weet dat je vertrouwen hebt in die knie en dat alles goed gaat in plaats van dat je te snel het veld op gaat omdat er misschien weer iets mis gaat.
De boodschap die ik wil meegeven is: geef niet op. Doorzetten, bekijk de situatie van stap voor stap. Als je ergens hoort dat iets niet mogelijk is, moet je toch misschien net iets verder kijken om te kijken of het toch wel mogelijk is. Want je weet dat je het uiteindelijk ook nog deels zelf in de hand hebt hoe iets gaat uitpakken.
[Logo]: ONVZ Eersteklas Zorgverzekeraar
Wat begon als een sportblessure, had meer impact dan verwacht. ‘Hockey viel weg. En niet alleen dat. Want dit speelde tijdens mijn premaster Data Science, die ik volgde na mijn studie Bedrijfskunde. Naar de universiteit gaan was lastig. Op een gegeven moment moest ik accepteren: dit gaat nu niet.’ Julian zet zijn premaster on hold en besluit te gaan werken. Eerst als werkstudent, later fulltime. ‘In het begin hield ik voor me hoe ik er mentaal aan toe was. Ik ging af en toe bij mijn team kijken, maar soms lukte dat mentaal niet. Zij op het veld, ik langs de lijn. Dat was zwaar. Door er meer over te gaan praten werd het allemaal wat lichter. En ik had structuur nodig. Werken heeft me mentaal echt geholpen.’
Revalideren blijkt niet alleen een mentale strijd, maar ook een fysieke zoektocht. Julian: ‘Je wilt door. Maar je lichaam bepaalt wat er wel en niet kan. Zes weken na mijn eerste operatie was het Koningsdag. Ik ging op één kruk met vrienden naar Breda. Heel gezellig, maar achteraf gezien niet zo’n goed plan. Want ’s avonds was mijn knie zo dik als een ei. Dat was een duidelijke les. Herstellen is ook leren waar je grenzen liggen. En soms eroverheen gaan.’
Julian is via zijn ouders verzekerd bij ONVZ. ‘Bij ons is het motto: “het zekere voor het onzekere nemen”, dus we hebben een uitgebreid pakket. Daar heb ik echt geluk mee gehad.’ Wanneer hij in het ziekenhuis te horen krijgt dat hockey misschien niet meer kan, én er een lange wachtlijst is voor de operatie, voelt dat niet goed. Via ONVZ Snelzorg schakelt een ZorgConsulent snel. ‘Zij regelden dat ik bij Bergman Clinics terecht kon. Daar kreeg ik een heel ander perspectief: “jij kunt gewoon weer spelen”.’
Die duidelijkheid en snelheid maakt verschil voor Julian. ‘Je gaat er altijd vanuit dat je je zorgverzekering eigenlijk niet nodig hebt. Tot er iets gebeurt. Dan ben je zó blij dat alles goed geregeld is, precies op het moment dat het nodig is.’
Samen met een fysiotherapeut werkte Julian stap voor stap aan zijn herstel. ‘Mijn fysio had ervaring op hoog niveau. Vanaf dag één voelde ik vertrouwen. Ik ben eigenwijs, maar van hem nam ik alles aan. Ik hield me aan zijn plan.” Zijn trainer is voorzichtig, zijn teamgenoten steunen hem. En thuis staan zijn ouders, broertje en vriendin voor hem klaar. ‘Deze mensen sleepten mij erdoorheen. Dat durf ik wel te zeggen.’
Sinds september 2025 staat Julian weer op het veld. De eerste wedstrijden voelden spannend. Maar het vertrouwen groeit. ‘Laatst deden we mee aan de Silver Cup. Dat was mooi. En ik wist: dit is waarom ik niet opgaf.’
Tip 1: Herstellen is geen rechte lijn. Herstellen gaat met ups en downs. Denk in kleine stappen, dat is beter behapbaar.
Tip 2: Luister naar je lichaam. Herstellen is ook leren waar je grenzen liggen. En soms leer je die pas kennen als je eroverheen gaat.
Tip 3: Geef niet op. Het gevoel dat je weer kunt spelen, komt écht terug.
